De astrale wereld

Tekst Voice-over

Op aarde ontwikkelt ons gevoelsleven zich tot een stadium dat we het ‘dierlijk bewustzijn’ kunnen noemen.
Wanneer we dit stadium met geestelijke ogen zouden kunnen bekijken, dan zouden we zien hoe de ziel haar verkregen bewustzijn uitstraalt als aura.
Na vele levens verdicht deze aura zich tot een astrale wereld.
Doordat miljoenen zielen verspreid over de hele aarde deze aura uitstralen, creëert deze uitstraling een astrale sfeer, een geestelijke wereld, die we het land van haat, hartstocht en geweld kunnen noemen.
Wanneer de eerste zielen hun laatste leven op aarde beëindigen, worden ze als geest vanzelf aangetrokken door de sfeer die ze ongeweten zelf hebben opgebouwd.
Wanneer ze in die sfeer wakker worden beseffen ze niet dat ze op aarde gestorven zijn.
Ze hebben nog niet het bewustzijn om kritisch naar hun nieuwe omgeving te kijken.
Ze worden nog geleefd door hun dierlijk gevoelsleven.
Elke seconde komen er nu nieuwe zielen van de aarde aan in deze geestelijke sfeer.
De eerste zielen krijgen na tientallen jaren het gevoel dat er iets niet klopt.
Ze gaan zich afvragen waar de zon is gebleven, en de bomen en de dieren.
Omdat ze aan aardse zaken denken, worden ze aangetrokken door de aardse werkelijkheid.
Hier willen ze hun gewone leventje weer oppakken, maar hun geestelijke handen krijgen geen vat op de stoffelijke wereld.
Ze begrijpen er niets van, want innerlijk zijn ze in niets veranderd.
Ze voelen nog precies hetzelfde als hun aardse broeders, ze zijn geestelijk één.
Hierdoor komt er een natuurlijke bezetenheid tot stand.
Geestelijk één met de aardse mens kunnen ze eindelijk opnieuw de aarde beleven.
Ze blijven één tot die mens op aarde sterft.
Op dat moment moeten ze het gastlichaam prijsgeven.
Groot is hun verwondering dat uit dit lichaam nog een andere geest verschijnt.
Ze begrijpen dat deze geest al die tijd in dat lichaam heeft gewoond, en dat zijzelf geen aards lichaam meer hebben.
Hierdoor gaan ze beseffen dat zijzelf al eerder gestorven zijn en nu als geest verder leven.
Om het gastlichaam zolang mogelijk te kunnen bewonen en niet telkens op zoek te hoeven gaan naar een nieuw stoffelijk lichaam, gaan ze hun aardse mens beschermen en helpen.
Als geest zijn ze niet aan tijd gebonden en beleven ze achtereenvolgens vele gastlichamen.
Op deze manier doen ze veel ervaring en kennis op waardoor ze het gastlichaam kunnen helpen.
Zo komen de eerste uitvindingen tot stand.
Wanneer ze de mens op aarde helpen doen ze een merkwaardige ontdekking.
Het helpen geeft hun een aangenaam prettig gevoel.
Om dat heerlijke gevoel vaker te beleven, leggen ze zich toe op het helpen.
Hierdoor leggen ze de dierlijke graad van gevoel af en maken ze zich een hogere gevoelsgraad eigen.
Zoals ze innerlijk voelen, stralen ze ook uit.
Hun uitstraling laat nu zien dat ze het gevoel van haat, hartstocht en geweld hebben afgelegd.
De rustige uitstraling van de eerste zielen gaat zich na geruime tijd verdichten tot een nieuwe geestelijke sfeer, het schemerland.
Doordat de eerste zielen zich blijven toeleggen op het helpen, gaat hun gevoelsleven licht uitstralen.
Zo wordt de eerste sfeer van licht geboren.
Wanneer ze leven en dood verder onderzoeken, merken ze dat de meeste zielen bij het sterven niet naar een geestelijke sfeer in het hiernamaals gaan.
Ze zien hoe die zielen zich onmiddellijk na het sterven terugtrekken in een diepe duisternis, waar het onmetelijk stil is.
De onderzoekers zijn heel verbaasd, omdat ze deze wereld nog niet kennen.
Het lijkt een wereld van het onbewuste, omdat ze geen bewuste activiteit waarnemen.
Totdat de ziel opnieuw in beweging komt.
Gaat de ziel nu eindelijk naar het hiernamaals?
Nee, de ziel gaat terug naar de aarde, naar een vrouw en een man.
De ziel verbindt zich met een eicel op het moment van bevruchting door een zaadcel.
Op deze wijze leren de onderzoekers de reïncarnatie kennen.
Maar wanneer is de ziel dan voor de eerste maal gereïncarneerd?
Wanneer de onderzoekers zich op deze vraag instellen merken ze tot hun verbazing dat ze zich aangetrokken voelen door een andere planeet.
Hier zien ze waar en hoe de ziel haar kosmische reis is begonnen.
Ze voelen dat zijzelf hier geleefd hebben, dat ook zij ooit dit zeeleeuwachtige organisme bewoond hebben.
Maar waar komt de ziel dan uiteindelijk vandaan?
Het antwoord op deze vraag ligt diep verscholen in het hart van deze planeet.
De onderzoekers zien nu hoe de ziel haar eerste leven beleeft, en hoe zij bij de eerste dood haar cellichaampje loslaat en als ziel verder gaat.
Wanneer de onderzoekers stil blijven staan bij het afsterven van het eerste cellichaampje merken ze tot hun verbazing dat uit deze rotting een andere cel gevormd wordt.
Ze lijkt op een menselijke cel, maar ze is kleiner, minder bewust.
Wanneer deze cel opgeleefd is, komt ook hier een ziel uit.
Maar wanneer de onderzoekers deze ziel volgen in haar evolutieproces, moeten ze aanvaarden dat ze bij het dierenrijk uitkomen.
Het dier dat uit de mens geboren is?
De onderzoekers vallen van de ene verbazing in de andere.
Het volgen van de kosmische levensweg van de ziel geeft hun een diep inzicht in de oorsprong en de evolutie van al het leven, weerspiegeld in de groei van het embryo in de moederschoot.
Door al deze ervaringen verruimen de onderzoekers hun bewustzijn.
Ze worden kosmisch bewust.
Ze gaan andere bewoners van het hiernamaals onderwijzen en helpen in hun geestelijke ontwikkeling.
Door de groei van hun liefde en bewustzijn bouwen ze lichtsfeer na lichtsfeer op.
Wanneer het gouden licht van hun bewustzijn de zevende sfeer heeft opgebouwd, kennen ze elke levenswet van de eerste drie kosmische levensgraden.
Dan beginnen ze te voelen dat het hiernamaals geen eindpunt is.
Dat het hiernamaals alleen bedoeld is om ons klaar te maken voor de volgende kosmische levensgraad.
Ze voelen dat deze nieuwe evolutie niet te beleven is in het heelal zoals ze dat tot nu toe hebben leren kennen.
Het leven waar ze naar toe gaan is ijler, het zal een andere verdichtinggraad bezitten.
De eerste zielen voelen dat ze dit heelal verlaten en dat ze aangetrokken worden door een hogere kosmische levensgraad.

Vlaamse commentaarstem bij filmpje: