Kosmische bestemming

Tekst Voice-over

Op de vierde kosmische levensgraad bouwt de ziel opnieuw een stoffelijk leven op, maar de materie is hier vele malen ijler dan op aarde.
Het stoffelijke leven hier is te vergelijken met het geestelijke leven in de hogere lichtsferen, met dit verschil dat de mens op deze planeet opnieuw vader en moeder wordt en op stoffelijke wijze kinderen baart.
Vanaf het eerste leven hier is elke ziel samen met de tweelingziel.
Hierdoor zijn deze mensen zielsgelukkig.
Hun tweelingziel begrijpt elk gevoel en elke gedachte, ze zijn als bloemen van één kleur.
Als tweelingzielen zijn ze samen geschapen op de eerste planeet, waardoor ze even oud zijn, even krachtig, even bewust, één in liefde.
Op aarde zoeken we onbewust naar onze tweelingziel.
Op deze planeten leeft elk mens samen met zijn tweelingziel, als man en vrouw.
Niet alleen het gezinsleven is nu harmonisch, ook de hele samenleving kent geen hard woord meer, geen onbegrip, geen haat, oorlog of ellende.
Op deze planeten kent men geen honger meer, geen lichamelijke of geestelijke ziekte.
Hier is alleen geluk, en de ziel leeft nu incarnatie na incarnatie in een paradijselijke harmonie, voor eeuwig verenigd met zijn tweelingziel.
Ook het zonnestelsel weerspiegelt nu de hogere harmonie.
Het zonnestelsel bestaat uit zeven zonnen en zeven planeten.
Die bieden de ziel zeven graden om te evolueren, om zich deze kosmische levensgraad eigen te maken, om verder te groeien in liefde en bewustzijn.
Ook de volgende kosmische levengraden kennen dezelfde geestelijke en stoffelijke wetten, want het leven verstoffelijkt datgene wat in de Albron aanwezig is.
Zo bereiken de eerste zielen de zevende kosmische levensgraad.
Ze voelen dat als ze nog verder gaan, dat ze dan terug zouden komen in de stilte van de Albron.
Wanneer ze terugkijken naar het moment dat hun kosmische levensweg begon als cel op de eerste planeet, zien ze dat ondertussen alle zielen deze planeet hebben verlaten, en dat de eerste planeet aan haar stervensproces is begonnen.
Op aarde kunnen we nu deze planeet bewonderen aan de nachtelijke hemel.
De eerste zielen zijn ook de aarde niet vergeten.
Op haar lange evolutieweg wordt de ziel zich juist op de aarde bewust van haar leven.
Op Mars wordt zij zich bewust van haar lichamelijke kracht, maar op de aarde ontwaakt het menselijke bewustzijn.
De eerste zielen zien dat op aarde nog steeds mensen leven met angst voor de dood, omdat ze het geestelijke leven niet kennen.
Daarom nemen de eerste zielen het besluit de universiteit aan kennis, die zij opgebouwd hebben door duizenden jaren geestelijk-wetenschappelijk onderzoek, op aarde te brengen.
Ze werken via profeten en mediums, inspireren alle gevoelige mensen en vertellen over het Leven van de Albron.
Want spoedig zou de ‘Eeuw van Christus’ aanbreken ...

Vlaamse commentaarstem bij filmpje: